Кӧрік

Материал из sostik.info
Перейти к: навигация, поиск

Содержание

1

Часхы пілдіртпин чит килген. Тура хырларынаң сурнахтар кӧгліг тамӌыласханнар. Тоң чир хайылып, чолларда палғас полған.

Ағбан суғдағы пус, арығланып, кӧгер сыххан. Тӱрчедең мында, кӱзӱребинең, тығын ағар.

Туралар хыринда, хазаалар аразында пораатайлар ӧрчіліг чібірескеннер:

— Часхы читті! Часхы читті! Часхы килген! Чит килген!

Ӱр ниместе учух килген тааннар аал ӱстӱнӌе учух чӧргеннер. Олар, чылығ чирзер учух пар килгенӌе, мында пірее ниме алысхан ма тіп кӧрглееннер.

2

Арығда хазыңнар постарының тадылығ суун тартынғаннар, салаалары, пӱрчӱктенерге полып, кӱрең полып одырғаннар.

Ала сохыр алас, кирі тиректің салаазына чапсын парып, аны имӌі чіли кӧрглеен. Хайдадыр сині иреелепчеткен хуртыӌах? А, мына! Хастырых алтында чазынча? Амох піс аны...

Алас сах андох чітіг тумзиинаң тохлат сыххан.

— Тук-тук! Тук-тук! Тук-тук-тук!

— Алас! Алас!

Истіле тӱскен ніскеӌек ӱн. Арығӌа олғаннар пас парчатханнар. Аласты пурун кӧр салған хызыӌах, холынаң тирексер кӧзідіп, сала сегірбинчеткен.

— Хайда? Хайда?

— Тігіне чи, тігіне!

— А сынап таа!

Олғаннарның хысхырысханына алас, ол хуртыӌахты читіре дее тілебин, учух парыбысхан.

— Че, парааңар, хазың тілееңер!

3

Пӧзік арах оолахтың чахаанына пасхалары аннаң андар пар сыхханнар. Пулар, ӱс оолах паза пір хызыӌах, позырах кӱнде, школадаң тынанып, пеер, арығзар, хазың суун ізерге тіп килгеннер.

— Санка! Тігіне хандыра хазың турча! — хысхыра тӱскен чабыс сыннығ Тимка. Ол мында прайзынаң кічіг. Ағаа тоғыс ла час. Пасхалары аннаң ікі-ӱс часха улуғлар.

— Че, парааңар андар, — пазох чахығ пирген пӧзік сыннығ Санка.

Олар, сылағай чиит хазыңны кӧре, пас килгеннер. Санка, хуластан киліп, палтызынаң хазыңның ах идіне сапхан. Хазыңас, ӱрӱк парған чіли, тырбаңни тӱскен. Наа пӱрчӱктенчеткен салааӌахтары ағырғанына тітірескеннер. Палты пізі кірген орыннаң, харах чазы чіли, хазың суу сірлебіскен.

Санка андар хада ағылған тимір чірчезін тудыбысхан. Хазың суу тол парғанда, ол килкім оортабысхан, анаң чірчезін пасхаларына пирген.

— Че, ізіңер.

4

— Кӧрік! Кӧрік!

Алина хызыӌах пазох прайзынаң пурун кӧр салған хазыңның салааларында чӱгӱр чӧрчеткен аңыӌахты.

— Хайа?Хайа?

— Мына, мына!

— Сынап таа!

Хоор паза учазында хара чоллар сиил парған тӱктіг аңыӌах салааларӌа чапчаң атых чӧрген. Олғаннар, ағасты ибіріп,

сегіріскеннер паза хысхырысханнар. Кӧрік оларзар, ӱрӱгіп, харахтарынаң тошпайтхан, сыгырған паза хузуриинаң тітіреткен.

— Вася, Тимка, ағасты чайхаңар! Піс аны амох тудып аларбыс! — чахаан Санка, холынаң ағас тудынып.

Васянаң Тимка хазыңны чайхап сыхханнар. Че хазың чайхаларға хынмаан, пик тудынган. Андада оолахтар холға ла учураан оох-теек нимелернең аңыӌахты чаалап сыхханнар.

Кӧрік, алаң ас парып, хости турған талзар сегірібізерге сағыны-бысхан. Че ол туста салааӌахха кем-де тастаан тас тееп парған. Андағ ннмені сағыбаан кӧрік, салааӌахта тудын полбин, чирзер учуххан.

Мында аны Санка, лапта ойнапчатхан чіли, позыныңтайағынаң хап-орта сапхан. Аңыӌахтың иді, тайахха тӱпли тӱзіп, оортах чачыраан...

Олғаннар андар чӱгӱр парғаннар. Хоор парған пӱрлер ӱстӱнде кӧрігес хыймырабин чатхан.

— Син ноға аны сапхазың, Санка? — сала ылғабин, Алина хызыӌах ол кӧрікті алып алған. — У-у, сині іди піреезі сапхан полза чи, хайдағ поларӌых!

— Та, мин аны тың даа сабарға кӱстенмеем, — ағырин ахтанған Санка.

Васянаң Тимка сым на турғаннар.

5

Арығда хайдағ-да хусхаӌахтар ӧрчіліг сарнасханнар. Айас тигірнің ортызында чалтырап турчатхан кӱн чирні паарсах сустарынаң сыйбаан.

Олғаннар иблерінзер кӧӧ чох нанғаннар. Чир ӱстӱ, усхунып, кӧглеен-сарнаан, че анда хайдағ-да ниме чидіспинчеткенге тӧӧй пілдірген.